17.3.2008 - İsimsiz Kimlik... Kategori: Sahipsiz Bıraksaydın da yalan olarak kalsaydım yanı başında... Adım yada kimliğim olmadan... Yalansın,korkaksın deyişlerine hiç aldırmadan, Etrafında zavallı diye nitelendirdiklerinden biri olmaya bile aldırmadan... Akıtmanı bekleseydim içine biriken zehiri Bir yabancı gibi,bir yalan gibi... Bazen bir Deniz derinliğinde olsaydı sözler, Gerçekler ise sahillerde kalsaydı ve biz o sahili hiç özlemeseydik... Yalnızca dost paylaşımlarla zehrini dökmeni bekleseydik Deniz'e Bıraksaydın da yanı başında yaşayan bir yalan olarak kalsaydım... Sana değer veren insanların var olduğunu gösterebilmek için,senin için Üç noktalara bağladım hep içimde coşan sözleri Susmayı yeğlemiştim,hasretinle yaşamayı, Bir yalanda yaşamayı seçmiştim... Boynuna sarılmayı,seni özlemenin güzelliğini, Özel güzel ne varsa sana dair hatırıma kazınan Uzaktan uzağa sessizce düşlemeyi, Sana dokunmayı hayallerimde saklamayı seçmiştim... Yüzünde bir tebessüm görmek için savaşmaya hazırlamıştım kendimi, Zor muydu sanki inanmak bir yalana Gece yarılarına dek kalsaydım yanı başında Adımı bilmeden,sana kim değer vermiş bu kadar bilmeden... İzin verseydin yüreğinde yitirdiğin insanlara olan inanca Bazen yalanlar çok daha az incitirdi insanı "Doğru zamanlarda yanlış insanlara,yanlış zamanlarda doğru insanlara mahkum oldu bu yürek Bazen doğruyu görmeye yetmedi gözlerim bazen ise yanlışı silmeye yüreğim" Aşiyan Bu söz bana ait bu nedenle bu kadar net hatırlıyorum her bir kelimesini Olurda kim olduğumu bulmaya çalışırsan ardımda biz iz bırakmamak içindi Bir yerlerde okumuştum paylaşmak istedim deyişim... Kendi hayal kırıklarımda yazdığım bu sözü,bir yabancıya aitmiş gibi örnek verişim Bir yalan gibi,İçine bırakılan izleri silmeyi seçmiştim Çok yıllar geçti yaralarımı anlatmaya kalksam belki gücün yetmez dinlemeye Bende bu gücü bulamadım kendimde çoğu zaman, "Benzemez kimse sana","Sen herkes değilsin"demiştin ya Bir "yok" olarak adlandırmışken beni İşte bunu göremediler,içimdeki beni yiyip bitirdiler... Yıkıldığımı sandığım anda dost eller yetişti imdadıma. Umutsuzluk sarmışken her yanımı sen gibi saklanmışken kendi dünyama Kendime acımak için bir dünya sebep bulmuşken, Bir sabah gülümsemekle başlamıştım herşeye Kendim için,gözlerimdeki ışığı görmeyi özleyen insanlar için... Sana dair umutlarla gelmedim karşına Bütün karanlıkları çevrende hissederken, Karanlık insanların arasında üşümüşken, Bir mum ışığı sıcaklığı katmak istedim yalnızca Adımın önemi olmadı işte bu yüzden... Biz bir yalandık, Elini uzattığında ise ulaşabileceğin kadar gerçek. Sancılar başka başka olsa da yaşanmış işte yüreklerde Tek başına savaşmak için iddialaşma kendinle yada kimse ile Sarmaya hazır bir kimliğim işte adı yazmayan üstünde... ... 19/02/2008 Asiyan

Yorum yaz!

sayfadan . sayfa
geri | ileri