11.5.2008 - Sen Geldin...
Sen geldin ben yok oldum…Her bir parçam pare pare olmuşçasına Sen geldin biz var olduk demeyi isterdim aslında ama ne fayda… Yazık ki ne yaşananlar aynı tatda ne de insanlar aynı mantıkta… Hiçbir şey eskiden var olduğu gibi değil telaş yok insanlarda yarım kalmış her şey bu günlerde.Ben den önce biz diyemez olmuş dudaklarda nasıl var olur ki büyük bir sevda… Kucaklar açılmaz olmuş insanlara… Sen geldin biz yok olduk…Başlangıçlarda son buldu, umutlar da…Hüzünüm karıştı göz yaşlarıma… Vazgeçişler başladı artık içimde her şeyden, herkes den vazgeçişler… Bir tek sana yenildim bir tek senden vazgeçemedim.Sensizliğe isyan etmekten bile vazgeçtim… Bu gün benim günüm olmalı dedim uyandığımda bu gün benim olmalı...Artık bundan bile vazgeçtim…Anladım artık sen gittin ben yok oldum… Belki diyordum belki yeniden başlayabilirim hayata ama ne fayda…Sensizlik değildi beni böylesine ağlatıp yaralayan böylesine yarınsız,yarım bırakan sensizlik değildi… Senli iken benden götürdüklerindi…Susmalarım,içime bırakışımdı yüzüne bakıpta haykıramayışlarımdı ve o gün… Sen gittin ben yok oldum…
05.12.2005 Aşiyan
|